Make vs n8n vs Zapier: Otomasyon Platformu Karşılaştırması 2026

Otomasyon kurmaya karar veren her şirket aynı yerde takılıyor: hangi platform?

Üç isim öne çıkıyor — Zapier, Make ve n8n. Üçü de “uygulamaları birbirine bağlar ve iş akışı kurar” diyor. Kâğıt üzerinde aynı işi yapıyorlar; pratikte tamamen farklı şirketlere uygunlar.

Bu karşılaştırma, hangisinin “en iyi” olduğunu değil, hangisinin sizin için doğru olduğunu belirlemeye yarıyor. Çünkü yanlış platform seçimi, otomasyon projelerinin en pahalı ve en geç fark edilen hatası.

Otomasyona nereden başlanacağı, hangi sürecin otomatikleştirilmemesi gerektiği ve proje yönetimi için önce iş süreçleri otomasyonu rehberini okumanızı öneririm. Bu yazı araç seçimi aşamasıdır — süreç analizinden sonra gelir.

Üçünün Temel Farkı Tek Cümlede

Bu üç cümle karşılaştırmanın özeti. Gerisi bu farkların nereden geldiği.

Fiyatlandırma Mantığı: Asıl Fark Burada

Fiyat listelerini yan yana koymak yanıltıcıdır çünkü üçü farklı şey sayar. Karşılaştırılması gereken rakam değil, sayma birimidir.

Bu tablo, karmaşık akışlarda maliyet farkının neden katlanarak açıldığını açıklıyor.

Somut örnek: Günde 100 kez çalışan, 15 adımlı bir akış düşünün.

• Zapier: 100 × 15 = ayda ~45.000 görev
• Make: 100 × 15 = ayda ~45.000 işlem (ama işlem başına maliyet daha düşük)
• n8n: 100 × 1 = ayda 3.000 çalıştırma — self-hosted ise sıfır

Adım sayısı arttıkça Zapier ve Make’in maliyeti doğrusal artar, n8n’inki sabit kalır. Basit akışlarda bu fark önemsizdir; karmaşık akışlarda platform kararını tek başına belirler.

Yaklaşık başlangıç fiyatları: Make ~9 USD/ay, Zapier ~19,99 USD/ay (yıllık ödemede), n8n ~20 USD/ay bulut veya self-hosted ücretsiz.

Fiyatlar ve paket içerikleri sık değişiyor. Buradaki rakamlar mertebe fikri vermek içindir; karar öncesi güncel fiyat sayfalarından doğrulayın.

Aynı Otomasyon, Üç Platformda

Soyut karşılaştırma yerine tek bir işi ele alalım — sahada en sık kurulan akış:

Senaryo: Web sitesindeki forma bir talep geldiğinde; veriyi doğrula, CRM’e kaydet, satış ekibine Slack bildirimi gönder, müşteriye karşılama e-postası at, talebi yapay zekâyla sınıflandırıp etiketle.

Adım sayısı ve tüketim

Üç platformda nasıl kurulur?

Zapier — doğrusal zincir. Adımlar alt alta dizilir. Kurulumu en hızlı olan budur; bir saatte ayakta olur. Sınırı da buradan gelir: dallanma (koşula göre farklı yol) ve döngü kurmak zahmetlidir.

Make — görsel senaryo. Modüller tuval üzerinde bağlanır, koşullu dallar ve yönlendiriciler doğal biçimde kurulur. Aynı akış Make’te “form geldi → kurumsal mı bireysel mi → farklı CRM alanları” gibi dallanabilir.

n8n — düğüm grafiği ve kod. Aynı akış kurulur, ancak araya doğrudan JavaScript yazılabilir. Örneğin gelen veriyi normalleştirmek için ayrı bir modül eklemek yerine tek bir Code düğümü yeterlidir:

// n8n Code düğümü — gelen form verisini normalleştir
return items.map(item => {
  const d = item.json;
  return {
    json: {
      ad: (d.ad || '').trim(),
      email: (d.email || '').toLowerCase().trim(),
      telefon: (d.telefon || '').replace(/\D/g, ''),
      // Kurumsal mı bireysel mi — basit sezgi
      tip: /\b(ltd|a\.?ş|limited|anonim)\b/i.test(d.firma || '') ? 'kurumsal' : 'bireysel',
      kaynak: d.utm_source || 'organik',
    },
  };
});

Zapier ve Make’te de kod çalıştırılabilir ama ek adım (dolayısıyla ek maliyet) üretir; n8n’de aynı çalıştırmanın parçasıdır.

Yapay Zeka Yetenekleri: Üçü de Var, Üçü de Farklı

2026’nın belirleyici değişimi, üç platformun da yapay zekâyı çekirdeğe almasıydı. Ancak yaklaşımları ayrışıyor.

n8n — AI Agent düğümü

n8n, LangChain entegrasyonunu doğrudan ürünün içine aldı ve 70’in üzerinde yapay zekâ düğümü sunuyor. En belirgin farkı, iş akışının içinde çok adımlı, araç kullanabilen bir yapay zekâ ajanı kurulabilmesi — ayrı bir ürün olarak değil.

Pratikte bu şu demek: ajan kendi kararıyla hangi aracı çağıracağına karar edebiliyor, sonucu değerlendirip tekrar deneyebiliyor. Bu, 2026 itibarıyla n8n’i diğer ikisinden ayıran en net teknik özellik.

Zapier — Agents

Zapier, otonom görev yürüten Agents ürününü ayrı bir katman olarak konumlandırdı ve 8.000’i aşan uygulama bağlantısıyla birleştirdi. Güçlü tarafı erişim genişliği; ajanlar neredeyse her araca uzanabiliyor.

Dikkat edilmesi gereken nokta: Agents ve AI Actions ayrı faturalandırılıyor. Yapay zekâ yoğun kullanımda toplam maliyet, temel paket fiyatının çok üzerine çıkabiliyor.

Make — Maia

Make, doğal dille senaryo kuran Maia adlı yapay zekâ asistanını getirdi. Odak noktası farklı: ajan çalıştırmaktan çok, otomasyonu kurmayı kolaylaştırmak. “Şunu yapan bir akış kur” dediğinizde senaryoyu sizin için oluşturuyor.

Hangisi hangi işe?

Self-Hosted Meselesi: n8n’in Asıl Ayrıştığı Yer

Zapier ve Make yalnızca bulut hizmeti olarak çalışır. Verileriniz onların sunucularından geçer. n8n ise kendi sunucunuzda çalıştırılabilir.

Bu neden önemli?

• Veri egemenliği. Müşteri verisi, sağlık kaydı veya finansal bilgi işleyen akışlarda verinin nereye gittiği hukuki bir mesele. Self-hosted kurulumda veri şirket dışına hiç çıkmayabilir.
• Maliyet tavanı. Çalıştırma başına ücret ortadan kalkar. Hacim arttıkça fark büyür.
• Kısıtsız çalışma süresi. Bulut planlarında akış başına süre sınırı vardır; kendi sunucunuzda bu sınırı siz belirlersiniz.

Karşılığında ne ödenir?

• Sunucu kurulumu, güncelleme ve yedekleme sizin sorumluluğunuzda
• Bir arıza durumunda destek çağıracağınız kimse yok
• Teknik personel gerektirir — bu maliyeti hesaba katmayan şirketler “ücretsiz” sandıkları çözümde daha çok harcar

Pratik sonuç: Self-hosted, yazılım geliştiricisi olan veya dışarıdan teknik destek alan şirketler için mantıklı. Böyle bir kaynağı olmayan şirket için bulut çözümü her zaman daha ucuzdur — lisans ücretine rağmen.

Hata Yönetimi: Karşılaştırmaların Atladığı Bölüm

Platform seçimi yapılırken hemen hiç sorulmayan ama altı ay sonra en çok canınızı yakan konu bu. Çünkü otomasyon bozulduğunda genellikle hata vermez, sadece çalışmaz.

Kurulması gereken üç şey

1. Hata bildirimi. Akış kırıldığında haberiniz olmalı. Varsayılan e-posta bildirimi gelen kutusunda kaybolur; bunun yerine ekip kanalına düşen bir uyarı kurun.

2. Ölü mektup kutusu. Başarısız kayıtlar bir yere yazılmalı ki kaybolmasın. En basit hâli bir tabloya satır eklemektir:

Akış başarısız
   ↓
[HATA DALI]  Hangi kayıt, hangi adım, hangi hata mesajı
   ↓
Google Sheets / veritabanı → "işlenemeyen kayıtlar" tablosu
   ↓
Slack bildirimi → sorumlu kişi

3. Tekrar çalıştırılabilirlik. Aynı kaydın iki kez işlenmesi zarar veriyorsa (çift fatura, çift e-posta) benzersiz bir anahtarla kontrol edilmeli. Otomasyonun yeniden denenmesi güvenli olmalı.

Öğrenme Eğrisi ve Kim Kullanacak?

Platform seçiminin en çok atlanan boyutu: bu aracı kim kullanacak?

Sık yapılan hata: Teknik ekibin n8n seçmesi ama akışları pazarlama ekibinin yönetecek olması. Araç, onu günlük kullanacak kişiye göre seçilir; kuran kişiye göre değil.

Otomasyonun sürdürülebilirliği burada belirlenir. Kuran kişi ayrıldığında kimsenin dokunamadığı bir sistem, otomasyon değil bağımlılıktır.

Lisans Ücreti Toplam Maliyet Değildir

Platform karşılaştırmaları fiyat sayfasında biter. Oysa otomasyonun gerçek maliyeti dört kalemden oluşur ve lisans bunların yalnızca biridir.

Son satır en çok göz ardı edileni. Self-hosted n8n’i kuran kişi şirketten ayrıldığında sisteme dokunabilecek kimse kalmıyorsa, “ücretsiz” platform en pahalı seçenek hâline gelir.

Karar Ağacı: Hangisi Sizin İçin?

1. Veriniz şirket dışına çıkamıyor mu? → Evet ise n8n self-hosted. Diğer ikisi zaten elenmiş olur.

2. Teknik personeliniz var mı? → Hayır ise Zapier veya Make. n8n’i kurabilirsiniz ama sürdüremezsiniz.

3. Akışlarınız kaç adımlı? → 5 adımın altında ve az sayıda akış varsa Zapier, kurulum kolaylığı maliyet farkını kapatır. → 10 adımın üzerinde ve yüksek hacimliyse Make veya n8n, Zapier maliyeti hızla büyür.

4. İş akışının içinde karar veren bir yapay zekâ ajanı kuracak mısınız? → Evet ise n8n. Diğerleri de yapabilir ama n8n bunun için tasarlanmış.

5. Kullanacağınız uygulamalar niş mi? → Evet ise Zapier, uygulama kütüphanesi belirgin biçimde geniş. Bağlantı yoksa diğerlerinde kendiniz yazmanız gerekir.

Üçünü birden kullanmak mantıklı mı?

Şaşırtıcı biçimde evet — çok sayıda şirket bunu yapıyor ve rasyonel bir tercih.

• Zapier → pazarlama ekibinin kendi kurduğu hızlı bağlantılar
• Make → operasyonun orta karmaşıklıktaki iş akışları
• n8n → teknik ekibin kurduğu, veri hassasiyeti olan ve yapay zekâ içeren akışlar

Tek platforma mahkûm olmak yerine, her işi en uygun araca vermek toplam maliyeti düşürür. Koşul, hangi akışın nerede olduğunun kayıt altında tutulması.

Platform Seçerken Sorulmayan Beş Soru

1. Akış sayısı arttığında ne olacak? İlk üç akışta hepsi iyi görünür. Otuz akışa çıktığında hangisinin nerede olduğunu, kimin kurduğunu ve neden var olduğunu bilmeniz gerekir. Etiketleme ve klasörleme yetenekleri bu noktada önem kazanır.

2. Bir akış sessizce kırılırsa nasıl haberiniz olacak? Otomasyon bozulduğunda çoğu zaman hata vermez, sadece çalışmaz. Hata bildirimi ve yeniden deneme davranışı üç platformda farklıdır ve karar aşamasında hemen hiç sorulmaz.

3. Veri nerede saklanıyor ve ne kadar süreyle? Akış geçmişi kişisel veri içerebilir. Saklama süresi ve silme politikası KVKK açısından sorgulanmalıdır.

4. Kullandığınız yazılımın bağlantısı gerçekten var mı? “8.000 uygulama” başlığı, sizin kullandığınız Türkçe muhasebe programını kapsamıyor olabilir. Karar öncesi kendi araç listenizle kontrol edin.

5. Fiyat modeliniz değiştiğinde maliyetiniz ne olur? Üç platform da fiyatlandırmasını son yıllarda değiştirdi. Bugünkü hesabınızın iki katına dayanabiliyor musunuz?

Platform Seçimini Bir Karar Çerçevesine Bağlamak

Yukarıdaki karar ağacı hızlı bir yön verir, ama ekip içinde tartışırken elinizde daha yapılandırılmış bir çerçeve olması faydalıdır. Aşağıdaki dört adımı sırayla uygulayın.

Adım 1 — Süreç envanterinizi çıkarın. Otomatikleştirmeyi düşündüğünüz her süreci tek tek listeleyin: kaç adımdan oluşuyor, hangi uygulamaları bağlıyor, ne sıklıkla çalışıyor, hangi veriyi taşıyor. Bu envanter olmadan platform karşılaştırması soyut kalır.

Adım 2 — Her süreci hacim ve karmaşıklığa göre sınıflandırın. Düşük hacim + az adım kombinasyonu Zapier’e, orta hacim + dallanan mantık Make’e, yüksek hacim + veri hassasiyeti ya da yapay zekâ ajanı ihtiyacı n8n’e işaret eder. Envanterdeki her satırı bu üç kutudan birine yerleştirin.

Adım 3 — Kim yönetecek sorusunu her süreç için ayrı ayrı sorun. Aynı şirkette bir süreç pazarlama ekibi tarafından günlük düzenlenecekse, o süreç ne kadar karmaşık olursa olsun teknik ekip aracı yerine görsel ve basit bir araca yönlendirilmelidir.

Adım 4 — Toplam sahip olma maliyetini (lisans + kurulum + bakım + bağımlılık riski) hesaplayın. Yalnızca aylık lisans ücretine bakmak yanıltıcıdır; yukarıdaki “Lisans Ücreti Toplam Maliyet Değildir” bölümündeki dört kalemi her aday platform için ayrı ayrı tahmin edin.

Bu dört adımı tamamladığınızda elinizde net bir platform haritası olur: hangi süreç hangi araçta, hangi gerekçeyle. Bu harita aynı zamanda ileride ekip değişikliklerinde ya da platform revizyonlarında referans belgesi olarak kullanılabilir.

Türkiye’deki Şirketler İçin Ek Değerlendirmeler

Yerel yazılım entegrasyonları. Türkiye’de yaygın kullanılan muhasebe, ön muhasebe ve e-fatura yazılımlarının çoğu bu platformlarda hazır bağlantı olarak bulunmaz. Bu durumda üç seçenek vardır: yazılımın API’si varsa HTTP isteğiyle bağlanmak, arada bir entegratör kullanmak veya n8n’de özel düğüm yazmak. Üçü de mümkündür ama üçü de ek iş demektir.

Ödeme ve faturalandırma. Üç platform da yurt dışı merkezli ve dolar üzerinden faturalandırıyor. Kur dalgalanması, uzun vadeli maliyet planlamasında hesaba katılmalı.

Veri aktarımı. Bulut tabanlı platformlar veriyi yurt dışındaki sunucularda işler. Kişisel veri içeren akışlarda yurt dışına veri aktarımı çerçevesi değerlendirilmelidir. Self-hosted n8n, bu sorunu yapısal olarak ortadan kaldıran tek seçenektir.

Bu bölüm genel bir çerçevedir, hukuki görüş değildir. Kişisel veri işleyen otomasyon kurmadan önce hukuk danışmanınızla değerlendirin.

Vaka Kurgusu: Bir E-ticaret Şirketinin Platform Seçim Yolculuğu

Orta ölçekli, aylık yaklaşık 4.000 sipariş işleyen bir e-ticaret şirketini düşünelim. Şirket, sipariş sonrası süreçleri (kargo bildirimi, stok güncelleme, müşteri e-postası, muhasebe entegrasyonu) manuel yürütüyor ve operasyon ekibi her gün saatlerini bu tekrarlayan işlere harcıyor.

Şirket ilk aşamada, “en hızlı kurulan” olduğu için Zapier’e yöneliyor. Pazarlama ve operasyon ekibi teknik bilgiye sahip olmadığından bu doğru bir başlangıç kararı. İlk hafta içinde beş temel akış (sipariş onayı, kargo bildirimi, stok azaldı uyarısı, terk edilmiş sepet e-postası, müşteri memnuniyet anketi) kuruluyor ve hızla değer üretiyor.

Ancak üç ay sonra akış sayısı 15’e, adım sayısı akış başına ortalama 12’ye çıkıyor. Aylık görev tüketimi hızla artıyor ve fatura, başlangıçta öngörülenin oldukça üzerine çıkıyor. Şirket bu noktada iki seçenekle karşılaşıyor: ya Zapier’de daha üst pakete geçmek ya da karmaşık akışları başka bir platforma taşımak.

Yapılan analizde, akışların büyük kısmının basit ve az adımlı kaldığı, ama üç kritik akışın (sipariş yönlendirme, iade süreci, çok adımlı müşteri segmentasyonu) çok fazla adım içerdiği ve maliyetin büyük kısmını bu üç akışın oluşturduğu görülüyor. Şirket, basit akışları Zapier’de bırakıp bu üç karmaşık akışı Make’e taşımaya karar veriyor. Görsel dallanma yeteneği sayesinde iade süreci akışı, kurumsal/bireysel müşteri ayrımına göre farklı yollara bölünebiliyor — bu, Zapier’de zahmetli bir kurulum gerektirirdi.

Altı ay sonra şirket, ürün verisi ve müşteri sınıflandırması için yapay zekâ destekli bir öneri motoru kurmak istiyor; bu akışın şirketin kendi sunucusunda çalışmasını, müşteri verisinin dışarı çıkmamasını istiyorlar. Bu ihtiyaç için n8n’i devreye alıyorlar ve teknik ekiplerinden bir kişiyi bu kurulumdan sorumlu tutuyorlar.

Sonuçta şirket, tek bir platforma bağlı kalmak yerine üç platformu da belirli bir mantıkla bir arada kullanır hâle geliyor: basit ve sık değişen akışlar Zapier’de, orta karmaşıklıktaki dallanan süreçler Make’te, veri hassasiyeti olan ve yapay zekâ içeren akışlar n8n’de. Toplam otomasyon maliyeti, tek platformda kalınsaydı oluşacak maliyetin altında kalıyor — çünkü her iş, o iş için en uygun araçla yürütülüyor.

(Vaka temsilidir.)

Sık Yapılan Hatalar

Otomasyon platformu seçerken ve kurarken şirketlerin en sık düştüğü tuzaklar aşağıda listelenmiştir.

1. Süreç analizi yapmadan platform seçmek. “Şu aracı aldık, şimdi ne otomatikleştirelim” diye başlayan projeler, ihtiyaca değil araca göre şekillenir. Doğru sıra süreç analizi, sonra platform seçimidir.

2. Fiyat listesini ham rakamla karşılaştırmak. Zapier’in görev, Make’in işlem, n8n’in çalıştırma saydığını göz ardı ederek “X daha ucuz” demek, farklı birimleri karşılaştırmak anlamına gelir ve yanlış karara götürür.

3. Karmaşık akışı tek parça kurmak. Yapay zekâ sınıflandırması ya da harici bir API çağrısı başarısız olduğunda tüm akışın (CRM kaydı, bildirim, e-posta) durmasına izin vermek, kritik iş süreçlerini kırılgan hale getirir. Kritik adımlar iyileştirici adımlardan ayrılmalıdır.

4. Hata bildirimi kurmamak. Otomasyon bozulduğunda genellikle hata mesajı vermez, sessizce çalışmayı bırakır. Bildirim kurulmadığı sürece bu durumun fark edilmesi haftalar sürebilir.

5. Kuran kişiye göre araç seçmek, kullanacak kişiye göre değil. Teknik ekibin tercih ettiği n8n, günlük olarak pazarlama ekibi tarafından yönetilecekse sürdürülebilir olmaz. Araç, onu günlük kullanacak kişinin yetkinliğine göre seçilmelidir.

6. Self-hosted kurulumu tek kişiye bağlamak. Sunucuyu kuran kişi ayrıldığında sisteme kimse dokunamıyorsa, “ücretsiz” görünen çözüm en pahalı seçenek haline gelir.

7. Yinelenen kayıt kontrolü kurmamak. Aynı formun ya da webhook’un iki kez tetiklenmesi ihtimaline karşı benzersiz anahtar kontrolü yoksa, otomasyonun yeniden denenmesi çift fatura ya da çift e-posta gibi sorunlara yol açabilir.

8. KVKK ve veri aktarımı boyutunu değerlendirmeden bulut platform seçmek. Kişisel veri içeren akışlarda verinin hangi ülkede işlendiği ve ne kadar süre saklandığı, platform seçiminin bir parçası olmalıdır; sonradan fark edilmesi maliyetli düzeltmeler gerektirebilir.

Sık Sorulan Sorular

Sonuç

Platform seçimi teknik bir karar gibi görünür ama aslında organizasyonel bir karardır. Doğru soru “hangisi daha güçlü” değil, “bunu kim kullanacak ve altı ay sonra kim bakacak” sorusudur.

Üç cümlelik özet:

• Zapier — hızlı başlamak, geniş uygulama desteği, basit akışlar. Karmaşıklık arttıkça pahalı.
• Make — görsel esneklik ve maliyet dengesi. Çoğu orta ölçekli şirket için makul orta yol.
• n8n — teknik ekip, veri egemenliği ve yapay zekâ ajanları. Güçlü ama sahip olma maliyeti gerçek.

Ve seçimden daha önemli olan şey: araç, süreç analizinden sonra seçilir. “Şu platformu aldık, ne otomatikleştirelim” diye başlayan projeler ihtiyaca değil araca göre şekillenir — ve bu, otomasyon projelerinin en yaygın başarısızlık sebebidir.

Şirketiniz için hangi platformun uygun olduğunu konuşmak isterseniz yapay zeka danışmanlığı sayfasına bakabilir, kurulum tarafı için yapay zeka otomasyon hizmetleri veya yapay zeka entegrasyonu sayfalarını inceleyebilirsiniz.

Not: Platformların fiyatlandırması, paket içerikleri ve yapay zekâ özellikleri hızla değişiyor. Bu karşılaştırma yayın tarihindeki duruma dayanır; karar öncesi güncel bilgileri platformların kendi sayfalarından doğrulayın.