Başlık Hiyerarşisi: H1, H2 Etiketleri Nasıl Kullanılır?

Bir sayfanın başlık etiketleri (H1’den H6’ya), içeriğin iskeletidir: okuyucuya sayfayı taranabilir kılar, arama motoruna konu haritasını verir, ekran okuyucuya gezinme ağacı kurar. Ve bu iskelet, web’in en çok yanlış kullanılan HTML yapılarından biridir — görsel boyut için seçilen etiketler, atlanan seviyeler, beş ayrı H1, hiç H2 görmemiş dev metin blokları.

Bu rehber; başlık hiyerarşisinin nasıl çalıştığını, SEO’daki gerçek (abartısız) rolünü, title etiketiyle farkını, doğru kurulum desenlerini, sık hataları ve kendi sitenizi denetleme yöntemini anlatıyor. Konu, teknik SEO’nun en düşük eforlu köşelerindendir: hataların çoğu şablonda toplanır, tek düzeltme site genelini iyileştirir ve doğru yapı; okunabilirlik, erişilebilirlik ve makine-anlaşılırlığını aynı hamlede kazandırır.

Kardeş dosya ayrımı: bu yazı sayfa içindeki başlık etiketlerini (H1–H6) anlatır; arama sonucunda görünen başlık (title etiketi) ayrı bir konudur — onun için title ve meta description optimizasyonu ile SEO başlığı kaç karakter olmalı rehberlerine bakın.

Başlık Etiketleri Nedir: H1’den H6’ya

HTML, içerik başlıkları için altı seviyeli bir etiket ailesi tanımlar:

<h1>Sayfanın ana başlığı — konunun kendisi</h1>
  <h2>Ana bölüm</h2>
    <h3>Ana bölümün alt konusu</h3>
      <h4>Daha ince detay</h4>
  <h2>Bir sonraki ana bölüm</h2>

Mantık, bir kitabın yapısıyla aynıdır: H1 kitabın adı, H2’ler bölümler, H3’ler bölüm içi alt başlıklar. Sayılar görsel boyutu değil, anlamsal dereceyi gösterir — H3, H2’den “küçük yazı” değil, H2’nin altında yaşayan alt konudur. Bu ayrım kritiktir, çünkü web’deki hiyerarşi hatalarının çoğu, etiketlerin yazı boyutu aracı sanılmasından doğar: “H4 daha şık duruyor” diye ana bölüme H4 vermek, kitabın bölüm adını dipnot puntosuyla dizmek gibidir — görüntü CSS ile istenildiği gibi ayarlanır, etiket ise anlamı taşır.

Pratikte H1–H3 işin büyük bölümünü görür; H4 uzun teknik içeriklerde devreye girer; H5–H6 nadiren gerekir — altı seviyeye ihtiyaç duyan içerik, genellikle bölünmesi gereken içeriktir.

Kim okuyor bu etiketleri?

Okuyucu — dolaylı olarak: kullanıcılar etiketi değil, etiketin ürettiği görsel düzeni görür ve sayfayı başlıklar üzerinden tarar. Isı haritası çalışmalarının tutarlı bulgusudur: web’de okuma değil tarama yapılır; başlıklar, taramanın durak noktalarıdır.

Arama motoru — yapısal olarak: Google, başlık etiketlerini sayfanın konu haritasını çıkarmak, bölümleri anlamak ve bazı SERP özelliklerini (sıçrama bağlantıları, öne çıkan snippet parçaları) üretmek için kullanır.

Yardımcı teknolojiler — birebir: ekran okuyucular, başlık etiketlerinden sayfanın gezinme ağacını kurar; kullanıcılar başlıktan başlığa atlayarak gezer. Görme engelli kullanıcılar için başlık hiyerarşisi, süs değil ulaşım altyapısıdır.

Dil modelleri — giderek daha çok: içeriği işleyen yapay zeka sistemleri, başlık yapısını içeriğin anlam bölümlemesi olarak okur; net hiyerarşili sayfalar, AI cevaplarına bölüm bölüm alıntılanmaya daha uygundur.

Kısa teknik arka plan: HTML5 “outline” efsanesi

Başlık hiyerarşisi tartışmalarında hâlâ dolaşan bir efsaneyi kapatmakta fayda var. HTML5 standardı yıllarca, section/article gibi bölümleme etiketleriyle “her bölüm kendi H1’ini taşıyabilir, tarayıcı ağacı otomatik kurar” diyen bir taslak algoritma (document outline) içerdi. Sorun şu ki bu algoritmayı hiçbir tarayıcı ve hiçbir ekran okuyucu hiçbir zaman uygulamadı — ve 2022’de standarttan resmen çıkarıldı. Pratik sonuç: “section içindeyse her H1 ayrı sayılır” varsayımına dayanan şablonlar, gerçek kullanıcı araçlarında düz H1 yığını olarak okunur. Bugünün doğru pratiği, standardın da döndüğü yerdir: başlık seviyelerini, bölümleme etiketlerinden bağımsız olarak, belgenin gerçek derinliğine göre elle ve doğru verin. Etiket sihri yoktur; hiyerarşi sizin sorumluluğunuzdadır.

Title ile H1 Farkı: En Çok Karışan İkili

İki “başlık” kavramı sürekli karıştırılır; ayrım net:

İkisi aynı olmak zorunda değildir — ve çoğu zaman olmamalıdır. Title, SERP rekabetinde çalışır: karakter sınırına sığmalı, tıklama gerekçesi taşımalıdır. H1 ise sayfaya gelmiş okuyucuya “doğru yerdesin” der: daha uzun, daha açıklayıcı, daha rahat olabilir. Sağlıklı desen, ikisinin aynı konuyu farklı dozlarda anlatmasıdır; tamamen alakasız title-H1 çifti ise hem kullanıcıyı şaşırtır hem tutarlılık sinyalini bozar (Google, ikisi kopuksa title’ı kendisi yeniden yazabilir).

H1: Sayfanın Tek Ana Başlığı

H1 hakkında bilinmesi gereken her şey dört maddeye sığar:

1. Her sayfada bir H1 olsun. Teknik gerçek: HTML5 birden çok H1’i geçersiz saymaz ve Google, “birden çok H1 sorun değil” der. Pratik gerçek: tek H1, hâlâ en güçlü konvansiyondur — ekran okuyucu kullanıcıları sayfanın ana konusunu H1’den bulur, tek H1 sayfanın odak vaadini netleştirir ve yamyamlık teşhislerinde sayfanın “resmi konusu”nun tartışmasız kanıtıdır. Birden çok H1 felaket değildir; tek H1 daha iyidir.

2. H1, sayfanın konusunu tam olarak söylesin. Ana hedef kelime ya da doğal varyasyonu H1’de geçmelidir — yığma için değil, tanım için: “Hizmetlerimiz” değil “İstanbul Kurumsal Web Tasarım Hizmeti”; “Blog” değil yazının gerçek başlığı.

3. H1 boş ya da görselde kalmasın. Logo görselini H1’e sarıp metinsiz bırakmak (eski tema klasiği) ya da H1’i CSS ile gizlemek, sayfanın ana başlığını motor ve okuyucu için siler. Başlık, gerçek metin olmalıdır.

4. H1 sayfanın anlamsal başında dursun. Okuyucunun ilk gördüğü büyük başlık H1 olmalıdır; kahraman bölümündeki (hero) pazarlama sloganı H1 yapılıp asıl konu başlığı H2’ye itilmişse, hiyerarşi tepetaklaktır.

H2–H6: Gövdenin Mimarisi

Hiyerarşi kuralları

Seviye atlamayın (aşağı yönde). H2’den H4’e doğrudan inmek, ağaçta dal kırmaktır: H4, hangi H3’ün altında yaşıyor? Ekran okuyucu kullanıcısı ve ayrıştırıcılar için yapı bozulur. Aşağı inerken sıra korunur (H2 → H3 → H4); yukarı dönerken serbestsiniz (H4’ten sonra yeni H2 açılabilir — yeni bölüm başlamıştır).

Başlık, altındaki içeriği kapsasın. Her başlık, kendi bölümünün dürüst özetidir; başlıkla içerik uyuşmuyorsa okuyucu aldatılmış, motor yanıltılmıştır. Test basittir: yalnızca başlıkları okuyan biri, sayfanın akışını anlayabilmeli — buna “başlık iskeletinden okuma testi” deyin ve her uzun içerikte uygulayın.

Bölüm dengesi gözetin. Bir H2’nin altında tek H3 varsa, o H3 gereksizdir (alt bölümleme, en az iki parça gerektirir); bir H2’nin altında başlıksız 1.500 kelime varsa, bölünmeyi bekleyen bir duvar vardır. Kaba pusula: ekranda iki-üç kaydırmadan uzun süren başlıksız blok, alt başlık ister.

Başlıklara anlam yükü verin. “Giriş”, “Detaylar”, “Diğer” gibi jenerik başlıklar; taramaya da sinyale de hizmet etmez. Her başlık, o bölümün konusunu kendi kelimeleriyle taşımalıdır — uzun kuyruk sorgu kapsamının sessiz işçileri, iyi yazılmış H2-H3’lerdir: kullanıcıların sorduğu soruları başlık yapan içerikler, o soruların aramalarında bölüm bölüm görünürlük kazanır.

Başlıklarda anahtar kelime: doz ve doğallık

Başlık etiketleri konu sinyali taşır — ama title kadar bile değil; abartının getirisi yok, maliyeti var. Sağlıklı yaklaşım: H1 ana kelimeyi doğal biçimde taşır; H2’ler, konunun alt sorgularını ve kullanıcı sorularını yansıtır (SSS başlıkları, “nasıl”, “neden” kalıpları); hiçbir başlık, kelime tekrarı için eğilip bükülmez. Her H2’ye ana kelimeyi sıkıştırmak, 2010’ların terk edilmiş refleksidir — bugün yalnızca robotik okunur.

Başlık yazma zanaatı: iyi H2 neye benzer?

Hiyerarşi doğru kurulduktan sonra iş, başlıkların kendisine gelir — ve iyi başlık, öğretilebilir bir zanaattır:

Bölümün iddiasını taşısın, etiketini değil. “Fiyatlandırma” yerine “Fiyat Neden Bu Kadar Değişken: Üç Maliyet Kalemi” — ikincisi hem tarayan okuyucuya bölümün cevabını sezdirir hem taşıdığı kelimelerle sorgu kapsamı üretir.

Paralel kurgu kullanın. Aynı düzeydeki başlıklar benzer gramerle kurulduğunda (hepsi soru, hepsi “nasıl” kalıbı, hepsi isim tamlaması) iskelet, tek bakışta okunur; karışık gramer, tarama ritmini bozar.

Soru başlıkları stratejik kullanın. Kullanıcıların gerçekten aradığı soruları başlık yapmak (Search Console’un sorgu raporu bu soruların listesini verir), o bölümü ilgili aramanın doğrudan cevabı hâline getirir — snippet ve sesli arama uyumunun temel taşıdır.

Sayı ve somutluk çalışır. “Hatalar” yerine “Sık Yapılan 7 Hiyerarşi Hatası”; “Denetim” yerine “1 Dakikalık Konsol Denetimi” — somut vaat, hem tıklanır hem hatırlanır.

Başlıkta stil süsü bırakın. Tamamı büyük harf, emoji, dekoratif semboller — hepsi ya erişilebilirlik ya profesyonellik maliyeti taşır; başlığın gücü tipografiden değil, taşıdığı anlamdan gelmelidir.

Sayfa Türlerine Göre Hiyerarşi Desenleri

Blog yazısı / rehber: H1 = yazı başlığı; H2 = ana bölümler (sorun, yöntem adımları, vaka, SSS, sonuç); H3 = adım detayları ve alt konular. En temiz desen budur ve bu sayfada okuduğunuz yapı, birebir örneğidir.

Hizmet sayfası: H1 = hizmetin adı (ör. “Teknik SEO Danışmanlığı”); H2 = kapsam, süreç, fiyatlandırma yaklaşımı, neden biz, SSS. Kaçınılacak desen: H1’e slogan (“Dijitalde Büyüyün!”), hizmet adını H2’ye itmek.

Ana sayfa: en çok bozulan sayfadır — çok bileşenli tasarım, başlık disiplinini dağıtır. H1, sitenin ne yaptığını söyleyen tek cümle olmalı; bölüm başlıkları (hizmet kartları, referanslar, blog vitrini) H2 düzeyinde hizalanmalıdır.

E-ticaret kategori/ürün: kategori sayfasında H1 = kategori adı, filtre/ürün kartı başlıkları H2-H3 disiplinine bağlanır; ürün sayfasında H1 = ürün adı, H2’ler = açıklama, özellikler, yorumlar, SSS. Tema kaynaklı klasik hata: her ürün kartının adını H2 basan kategori şablonu — 48 ürünlü sayfada 48 H2, gerçek bölüm yapısını boğar (kart başlıkları H3 ya da düz metin + CSS olmalıdır).

SSS bölümleri: her soru bir başlıktır (genellikle H3, SSS bölümünün H2’si altında) — soruları başlık yapmak, hem sesli arama hem snippet uyumu için doğru altyapıdır.

Çok dilli ve çok şablonlu siteler: Aynı sitede birden çok şablon ailesi (blog, hizmet, araç sayfaları) varsa, hiyerarşi kuralları şablon başına ayrı doğrulanmalıdır — bir şablonda kusursuz olan yapı, diğerinde bozuk olabilir ve site geneli denetim yapılmadıkça bu asimetri yıllarca fark edilmez. Çok dilli sitelerde de kural aynıdır: her dil sürümü kendi H1’ini o dilde taşır; çevrilmemiş, İngilizce kalmış başlık etiketleri hem deneyim hem tutarlılık kusurudur.

Mobil görünüm notu: Başlık hiyerarşisi anlamsal katmandadır ve mobilde değişmez — ama görsel karşılığı değişir: masaüstünde dengeli duran H2 puntosu, dar ekranda üç satıra kırılıp okumayı boğabilir. Duyarlı tipografi (seviye başına mobil punto ayarı) hiyerarşinin görsel disiplinini mobilde de korur; Google’ın mobil öncelikli dizinlemesinde motorun gördüğü sayfa, mobil sayfadır.

Erişilebilirlik: Hiyerarşinin En Somut Faydası

Başlık yapısının en az konuşulan, en net gerekçesi erişilebilirliktir. Ekran okuyucu kullanıcılarının web gezinme araştırmalarında tutarlı bulgu: başlıktan başlığa atlama, en çok kullanılan sayfa içi gezinme yöntemidir — kullanıcı, H tuşuyla başlıklar arasında dolaşır, seviye numaralarıyla (1–6) derinliği anlar. Bu kullanıcı için:

• Başlıksız uzun sayfa = duraksız otoyol; içerikte hedefe gitmenin tek yolu, baştan sona dinlemektir.
• Atlanmış seviye = kopuk merdiven; H2’den H4’e inen yapıda kullanıcı, kaçırdığı bir bölüm olduğunu sanır.
• Görsel-amaçlı etiket = yanlış harita; kalın punto olsun diye H2 yapılmış sıradan vurgu cümlesi, gezinme ağacına sahte durak ekler.

WCAG erişilebilirlik standartları, başlıkların yapıyı doğru yansıtmasını ister. Türkiye bağlamında da kamu ve kurumsal projelerde erişilebilirlik gereksinimleri giderek sıklaşmaktadır — ama asıl gerekçe mevzuat değil, kapsayıcılıktır: doğru hiyerarşi, sıfır ek maliyetle daha çok insana çalışan sayfa demektir. SEO faydası, bu doğruluğun yan ürünüdür.

SEO’daki Gerçek Rolü: Ne Abartı Ne İhmal

Dürüst çerçeve şudur: başlık etiketleri, tek başına sıralama kaldıracı değildir — “H2’lere kelime ekledim, sıralamam uçtu” hikâyeleri efsanedir. Google’ın kendi anlatımı da tutarlıdır: başlıklar, sayfanın bölümlerini anlamaya yardım eden yapısal sinyallerdir; içeriğin kendisinin yerini tutmaz.

Gerçek katkı dört dolaylı kanaldan akar:

1. Anlaşılabilirlik. Net hiyerarşi, motorun sayfanın konu haritasını doğru çıkarmasını kolaylaştırır — özellikle uzun içeriklerde bölümlerin ayrı sorgulara eşleşmesini destekler.

2. SERP özellikleri. Sıçrama bağlantıları (”… bölümüne atla”) başlık yapısından üretilir; öne çıkan snippet’lerde liste/adım çıkarımı, başlık ve liste yapısından beslenir. İyi yapı, bu özelliklere adaylıktır.

3. Kullanıcı sinyalleri. Taranabilir sayfa, okunan sayfadır; okunan sayfa, dönüş oranı ve etkileşimiyle dolaylı sinyal üretir. Duvar metin, en iyi içeriği bile okutmaz.

4. AI görünürlüğü. Google AI Overviews ve AI Mode gibi cevap motorları, içeriği bölüm bölüm alıntılar — başlıkla net sınırlanmış, kendi içinde bütün bölümler, alıntılanabilirliğin yapı taşıdır; AI Overview optimizasyonu bu zemin üzerine kurulur.

Özet: başlık hiyerarşisi, sıralama iksiri değil kalite altyapısıdır — yokluğu zarar verir, varlığı diğer her şeyin daha iyi çalışmasını sağlar.

CMS Pratiği: WordPress ve Sayfa Oluşturucularda Hiyerarşi

Kuram tarayıcıda değil, içerik yönetim sisteminde uygulanır — ve tuzakların çoğu oradadır:

WordPress blok editörü: Başlık bloğu, varsayılan H2 ile gelir ve seviye tek tıkla değişir — kolaylık, aynı zamanda risktir: yazarlar seviyeyi görünüme göre seçme eğilimindedir. Editoryal kural basit olmalı: yazı başlığı temadan H1 gelir (içerikte H1 kullanılmaz), ana bölümler H2, alt konular H3. Tema tarafında ise yazı başlığının gerçekten H1 bastığını bir kez doğrulayın — bazı temalar bunu H2 yapar ve her yazı H1’siz yayınlanır.

Sayfa oluşturucular (Elementor ve benzerleri): Başlık widget’larında etiket ile stil ayrı ayarlardır — doğru kullanım tam da budur: etiketi belge derinliğine göre, stili tasarıma göre seçin. Sık hata, hazır bölüm şablonlarının içinde gömülü gelen H1-H2’lerin fark edilmeden sayfaya kopyalanmasıdır; şablon kütüphanesinden eklenen her bölümün başlık etiketlerini kontrol edin.

Tema ve eklenti sızıntıları: Kenar çubuğu widget başlıkları, altbilgi sütun başlıkları, yorum bölümü başlığı, “İlgili Yazılar” bloğu — hepsi tema tarafından bir H seviyesiyle basılır ve sayfanızın ağacına karışır. İdeal düzen: şablon alanlarının başlıkları ya ağacın sonunda kalacak seviyede (H2 içerik bittiyse sorun değil) ya da düz metin + CSS olmalıdır. Tarama denetimi, bu sızıntıların envanterini tek seferde çıkarır.

Markdown yazanlar için: # işaretleri doğrudan H seviyeleridir (# = H1, ## = H2); yazı başlığı platformdan H1 geliyorsa, içerik ##‘den başlamalıdır — bu sitedeki tüm yazıların uyduğu kural da budur.

Ekip için tek sayfalık kural seti: İçerik üreten herkesin uyacağı kurallar beş maddeyi geçmemelidir — H1’e dokunma (temadan gelir), ana bölümler H2, alt konular H3, H4 ve derinini kullanmadan önce içeriği bölmeyi düşün, başlığı görünüm için değil anlam için seç. Kuralların şablonda zorlanabildiği yerde zorlayın (editör ayarlarından H1 seçeneğini kaldırmak gibi); zorlayamadığınız yerde, yayın öncesi kontrol listesine iskelet okuma testini koyun. Hiyerarşi disiplini, bireysel dikkatten değil sistemden çıkar.

Denetim: Kendi Sitenizin Hiyerarşisini Kontrol Etmek

Tek sayfa hızlı bakış (1 dakika): Tarayıcıda sayfayı açın, geliştirici konsoluna şunu yapıştırın:

document.querySelectorAll("h1,h2,h3,h4,h5,h6").forEach(
  h => console.log(h.tagName, "—", h.textContent.trim())
);

Dökülen liste, sayfanın iskeletidir — kaç H1 var, seviye atlanmış mı, başlıklar iskeletten okununca akış anlaşılıyor mu, hepsi tek bakışta görünür. Tarayıcı eklentileri (başlık haritası gösteren erişilebilirlik araçları) aynı işi görselleştirir.

Site geneli tarama: Screaming Frog benzeri tarayıcılar her sayfanın H1/H2 envanterini döker; filtrelenecek sorunlar sırasıyla — H1’i olmayan sayfalar, birden çok H1 taşıyanlar, H1’i title ile birebir alakasız olanlar, H2’siz uzun sayfalar ve site genelinde aynı H1’i paylaşan sayfalar (şablon hatası ya da yamyamlık işareti).

İskelet okuma testi (insan denetimi): Araçların ölçemediği şeyi, beş dakikalık bir okuma ölçer — sayfanın yalnızca başlıklarını yüksek sesle okuyun. Akış bir sunum planı gibi anlaşılıyorsa iskelet sağlamdır; “burada ne anlatılıyor?” dedirten başlıklar, jenerik ya da yanlış konumlanmış duraklarınızdır. Bu testi yeni her içeriğin yayın öncesi kontrol listesine ekleyin — maliyeti sıfırdır, yakaladığı sorun listesi şaşırtıcıdır. Testin ileri sürümü, iskeletle SERP niyetini kıyaslamaktır: hedef sorgunun ilk sayfasındaki rakip içeriklerin başlık iskeletlerine bakın — onların işlediği, sizin atladığınız bölümler, içerik boşluklarınızın en hızlı haritasıdır.

Şablon kontrolü: Sorunların çoğu içerikten değil temadan gelir — kart bileşenlerinin, kenar çubuğu widget’larının, altbilgi bloklarının bastığı başlık etiketleri, her sayfanın hiyerarşisine sızar. Tek şablon düzeltmesi, yüzlerce sayfayı aynı anda iyileştirir; denetimin en yüksek kaldıraçlı bulgusu neredeyse her zaman buradadır.

Hiyerarşinin Üzerine İnşa Edilenler: İçindekiler, Yapılandırılmış Veri, Sıçrama Bağlantıları

Doğru kurulmuş başlık ağacı, üç değerli özelliğin ham maddesidir:

İçindekiler tablosu (TOC). Uzun rehberlerde sayfa başına konan, başlıklara atlayan içindekiler bloğu; doğrudan H2-H3 ağacından üretilir. Kullanıcıya hızlı gezinme sağlar, sayfada tutma süresini iyileştirir ve her başlığa verdiği sayfa içi çapa (#bolum-adi) bağlantıları, Google’ın sıçrama bağlantısı üretimini besler. Ağaç bozuksa TOC da bozuk doğar — eklentiyle otomatik TOC üreten sitelerde karmaşık içindekiler görüntüsü, neredeyse her zaman hiyerarşi sorununun aynasıdır.

Sıçrama bağlantıları (jump links). Google, uygun yapıdaki sayfalarda arama sonucuna ”… bölümüne git” bağlantıları ekler — özellikle uzun rehberlerde SERP’te kapladığınız alanı ve tıklama şansını artırır. Bunun için özel işaretleme gerekmez; gereken şey tam da bu yazının anlattığıdır: net başlıklar, id çapaları ve dürüst bölüm yapısı.

SSS yapılandırılmış verisi. Soru başlıklarıyla kurulmuş SSS bölümü, FAQPage şeması ile işaretlendiğinde motorlara bölümün soru-cevap yapısını açıkça bildirir. Şema, başlık yapısının yerini tutmaz — ikisi aynı gerçeğin iki dilidir ve tutarlı olmalıdır: şemada olan soru, sayfada başlık olarak da yaşamalıdır. Not: Google, 2023’ten itibaren SSS zengin sonuçlarını büyük ölçüde sınırladı; bu yüzden SSS şemasından arama sonucunda görsel kazanç beklemeyin, değeri makinelere yapıyı açıkça bildirmesindedir.

Ortak ilke: bu özelliklerin hiçbiri ayrıca “optimize edilmez” — hepsi, doğru hiyerarşinin yan ürünüdür. Altyapıyı bir kez doğru kurarsınız; özellikler kendiliğinden gelir.

Sık Yapılan 8 Hiyerarşi Hatası

1. Görsel boyut için etiket seçmek. “H3 daha güzel duruyor” — anlam etiketi, punto aracı değildir; görünüm CSS’in işidir.
2. Birden çok H1. Çoğu zaman tema kaynaklıdır (logo + sayfa başlığı + bölüm başlığı hepsi H1); felaket değil ama netlik kaybıdır.
3. Seviye atlamak. H2’den H4’e inen yapı — ağacın kopuk dalı.
4. Slogan H1’i. “Hayallerinizi Gerçeğe Dönüştürüyoruz” — sayfanın konusunu söylemeyen H1, boş H1’dir.
5. Jenerik başlıklar. “Giriş”, “Detaylar”, “Sonuç olarak” — sinyalsiz duraklar; her başlık kendi bölümünü anlatmalı.
6. Duvar bölümler. H2 altında başlıksız binlerce kelime — okuyucu tarayamaz, motor bölümleyemez.
7. Şablon sızıntısı. Widget ve kartların bastığı kontrolsüz H2-H3’ler — sayfanın gerçek yapısını gömen gürültü.
8. Sahte başlıklar. Başlık gibi görünen ama etiketi olmayan kalın-büyük paragraflar (b etiketi + büyük punto) — görsel olarak başlık, yapısal olarak hiçlik: ne motor bölüm sayar, ne ekran okuyucu durak kurar, ne TOC yakalar. Görünümü beğenip etiketi atlamak, iskeletten kaçış değildir; başlıksa başlık etiketi alır, stili CSS tamamlar.

Bu hataların tamamının ortak özelliği görünmezliğidir: sayfa, gözle bakınca kusursuz görünebilir — hiyerarşi sorunları yüzeyin altında, yalnızca araçların ve yardımcı teknolojilerin gördüğü katmanda yaşar. Bu yüzden denetim, “sayfa güzel görünüyor” hissiyle değil, konsol dökümü ve tarama raporuyla yapılır.

Sık Sorulan Sorular

Sonuç

Başlık hiyerarşisi dosyasının özü üç cümledir:

1. Etiket anlamdır, punto değildir. H seviyeleri içeriğin ağacını kurar; görünüm CSS’in işidir — ikisini karıştıran her karar, üç okuyucuyu da (insan, motor, ekran okuyucu) yanıltır.

2. Tek H1, kapsayan H2’ler, atlamayan merdiven. Kuralın tamamı bu kadardır; gerisi, başlıkları insan için anlamlı yazma zanaatıdır.

3. Şablonu denetleyin, sonra içeriği. Hiyerarşi sorunlarının çoğu temadan sızar; tek şablon düzeltmesi, yüzlerce sayfalık temizliktir.

Ve son bir hatırlatma: başlık hiyerarşisi, içeriğin kendisini iyileştirmez — iyi içeriğin hakkının yenmemesini sağlar. Derinliksiz bir yazıya kusursuz iskelet kurmak, boş binaya asansör yapmaktır; önce içerik, sonra iskelet. Ama derin içeriğiniz varsa, bozuk hiyerarşi onun okunmasını, taranmasını, alıntılanmasını ve erişilmesini her gün sessizce engelliyor olabilir — ve düzeltmesi, bir geliştirici günü kadar yakındır.

Sitenizin yapısal SEO denetimini birlikte yapmak isterseniz teknik SEO danışmanlığı sayfasına bakabilir veya iletişime geçebilirsiniz.